W muzealnych murach studenci spotkali się pracownikami Muzeum, którzy opowiadali o wieloletniej historii transportu zamkniętej w pojazdach – od przedwojennych konstrukcji, przez autobusy z okresu PRL, aż po wyjątkowe modele samochodów z bogatą historią. Już w pierwszych minutach można było zauważyć, jak silny kontrast tworzą pojazdy historyczne wobec współczesnych standardów projektowania uniwersalnego.
Muzeum było lekcją historii dostępności na wyciągnięcie ręki – przykłady dawnych pojazdów idealnie pokazały, jak projektowanie zorientowane na użytkownika zmieniało się wraz z rozwojem technologii i świadomości społecznej.
Po zakończeniu części muzealnej grupa udała się do zajezdni MZA przy ul. Kleszczowej w Warszawie. Tam czekały już autobusy miejskie reprezentujące współczesne standardy transportu publicznego: elektryczne, hybrydowe i spalinowe. Konstrukcje, które na co dzień widzimy w mieście, wyposażone w pełen zestaw udogodnień wynikających z zasad projektowania uniwersalnego.
Studenci mogli uzupełnić studenckie obserwacje i doświadczenia wynikające z codziennego użytkowania floty autobusowej w czasie rozmowy z pracownikami MZA – praktykami z perspektywy eksploatacji. Z zaangażowaniem poszukiwali odpowiedzi na nurtujące ich pytania i dokumentowali, potrzebne do wykonania sprawozdania, informacje: sprawdzali szerokość przejść, testowali czytelność informacji wizualnej, a także zwracali uwagę na detale takie jak kontrastowe oznaczenia poręczy, rozmieszczenie przycisków STOP czy dostępność przestrzeni manewrowej dla wózków i dowiedzieli się jakie zasady panują w czasie przewozu osób o szczególnych potrzebach.
Zajęcia wyjazdowe w naturalny sposób połączyły teorię z praktyką, gdzie kontakt z rzeczywistymi obiektami i konstrukcjami wzmacnia rozumienie zasad projektowania uniwersalnego. Sprzyjały kształtowaniu umiejętności analitycznych i projektowych poprzez krytyczną ocenę zastosowanych rozwiązań technicznych oraz ich odniesienie do zasad projektowania uniwersalnego, z uwzględnieniem aspektów pozatechnicznych, takich jak bezpieczeństwo, komfort użytkowania i włączenie społeczne. Ponadto zajęcia wyjazdowe miały na celu rozwijanie u studentów postawy odpowiedzialności społecznej i świadomości o tym jakie jest znaczenie projektowania uniwersalnego w pracy inżyniera. Także gotowość do krytycznej oceny posiadanej wiedzy oraz korzystanie z doświadczeń praktyków i ekspertów branżowych oraz bezpośredni kontakt z funkcjonującymi obiektami i środkami transportu umożliwiły integrację wiedzy teoretycznej z praktyką inżynierską oraz wzmocniły kompetencje niezbędne do projektowania rozwiązań technicznych odpowiadających na rzeczywiste potrzeby szerokiego grona użytkowników.
Studenci w ramach pracy na tych zajęciach mieli wykonać analizę porównawczą historycznych i obecnie używanych pojazdów pod kątem dostępności. Także nauczyciel, który towarzyszył studentom, z ciekawością obserwował jak studenci naturalnie konfrontują teorię z praktyką – mierzą wysokość stopni, porównują szerokość drzwi, opisują układ wnętrza z perspektywy osób starszych, niewidomych czy poruszających się na wózkach.
Tekst: Olga Gajda
Zdjęcia: Sandra Naskręcka
